2019-03-15

طوفان نوح در کنار ما - بخش چهار فصل اول



این چنین که دیده می شود جهانی سازی یک واقعیت محض نیست، یک واقعیت انکارناپذیر نیست. این برای یکی واقعیت است و برای خیلی دیگران یک خیال است. جهانی سازی به یک معنی یک اعجوبه است، یک سرابی است که در عرض جغرافیایی ما از روابط اقتصادی و اجتماعی، مادی و فرهنگی جهانی، ایجاد و حاکمیت یافته. و صحبت دلچسبی که از فرصت جهانی سازی، از امکانات خلق شده توسط آن، از تاثیر سازنده اش و آثار آن در پیوند بین انسانها و ملتها می شود نه اینکه فقط گاهی ایدئولوژیکی است ، بلکه هر بار و همیشه وقتی که استدلال می شود، این فرصت و امکانات برای همه به یکسان معتبر است. زیرا که برعکس است: دنیای امکاناتی که جهانی سازی بدون شک باز کرده است، همزمان در مقابل بستن رسمی دیگر فضاهای ممکن قرار دارد. هر اندازه که بخواهد امکان فراهم کند به همان اندازه محدودیت ایجاد می کند، به همان اندازه که از یک طرف پیوند بزند به همان اندازه از طرف دیگر جدا می سازد.


2019-03-11

علت بی‌اعتمادی به پزشکان، خطاهای پزشکی نیست



بررسی رابطه پزشک و جامعه در ایران امروز

یک پزشک: من از شمال می آیم . هفته پیش در شمال یک بارانی آمد و چندین و چند پل فرو ریخت و چندین و چند نفر کشته شدند هیچ جا ما ندیدیم هشتک بزنند و بنویسند قصور مهندسی، هیچ جا ندیدیم اینقدر بدو بیراه بگویند در حالی که یک خطای کوچک پزشکی خیلی بزرگ نمایی می شود، چند سال پیش خطای کشیدن یک بخیه در حد یک بحران بزرگ اجتماعی شد. و این برای ما یک پرسش است. پرسش است که چرا در بخش پزشک و جامعه این رابطه تا این حد مخدوش شده. الآن ما در خدمت آقای محدثی هستیم. آقای محدثی شما آمده اید امروز مارا ویزیت کنید و نسخه بپیچید. خوشحال هستیم که در خدمت شما هستیم.


دکتر حسن محدثی، دکترای جامعه شناسی و استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، این مشکل را در نشست انجمن پزشکان عمومی ایران ریشه یابی میکند.
توجه شما را به دیدن ویدیوی این نشست جلب می کنیم.


2019-03-08

تاملی در سیاستگذاری جنسی و جنسیتی در ایران از صفوی تا جمهوری اسلامی- فایل صوتی



گفتگوی با دکتر فاطمه موسوی

سیاستگذاری جنسی در ایران

چه بر سر خانواده آمده است؟ چگونه از خانواده گسترده به خانواده ی هسته ای رسیده ایم؟ چه فرایندی عشق رمانتیک را دال مرکزی خانواده ی امروز کرده است؟ آیا به سمت انواع همباشی های جدید حرکت می کنیم؟
تعریفِ، زن، مادر، عشق، مرد، ازدواج، خانواده، رابطه جنسی، فرزند و... در چند صد سال اخیر چه دگردیسی هایی داشته؟ و نقش ریل گذاری های اقتصادی و اجتماعی رژیم های حاکم در تغییر و فهم هر کدام چیست؟


2019-03-07

سه دهه همنشینی دین و نئولیبرالیسم در ایران




آرمان ذاکری
یوسف اباذری

هیچ وضعیت اجتماعی فقط محصول یک عامل نیست. هیچ نظریه‌ی تک‌عاملی نیز قادر به تبیین کلیت هیچ وضعیتی نیست. وضعیت ما هم از این قاعده مستثنی نیست. حضور دین در حکومت، درآمدهای نفتی و حاکمیت دوگانه عواملی هستند که به‌ضرورت مانع می‌شوند تا سیاست‌های اتوپیستی نولیبرال به طور کامل در ایران مستقر شوند. با این همه این مقاله مدعی است سیاست‌های نولیبرالی یکی از مهمترین عوامل شکل‌دهنده‌ی وضعیت کنونی ما بوده است.

نولیبرال‌ها خواستار دولت «کوچک» اما بسیار قدرتمندی هستند که به همراه قوه مقننه‌ی دو مجلسه‌ی دلخواهشان «سیاست» را پیش برد. به همین سبب است که آنان نه این و آن سیاست بلکه هر نوع سیاستی را پوپولیستی قلمداد می‌کنند. این سیاست‌زدایی با هم‌آوایی صنعت فرهنگ سوژه‌های نولیبرالی ساخت که به جز به زندگی خود به چیز دیگری علاقه نداشتند و سیاست را امری از مد افتاده و پوپولیستی متصور می‌شدند و راه رستگاری را در پیروی از سلبریتی‌های سیاسی، فرهنگی و فیس‌بوکی جست‌وجو می‌کردند.


2019-03-05

طوفان نوح در کنار ما - بخش سه فصل هشتم



«طرح یا فاجعه»- یا که دموکراسی؟

دموکراسی در ابعاد جهانی نه طرح است و نه فاجعه. برای بهره بران از جامعه برونفکن کمتر به مفهوم فاجعه است و خیلی بیشتر به مفهوم از دست دادن کنترل است- چیزی که برای کسانی که از صدها سال قبل اهرم بلندی در دست داشتند تحمل آن به اندازه کافی سخت است. برای همه آن دیگران اما این یک فرصت است که برای سیستم تبادل نابرابر بالاخره یک آخری فراهم گردد. تحول به وسیله دموکراسی: در «داخل» جامعه برونفکن این به این معناست، آنچنان که نویسنده و روزنامه نگار "کاترین هارتمن Kathrin Hartmann" می گوید، نه که بر قدرت مصرف وپیشرفت تکنولوژی تکیه کنیم، بلکه بر« جرات،همبستگی، اراده، یک فکر آزاد و اعتقاد راسخ به اینکه، ما همان هستیم که بتوانیم تغییرات را آن‌طور تحت تاثیر قرار دهیم که آرزوی ما است». در یک کلمه: یعنی برسیاست دموکراتیک. وحال به بیرون برگردیم، در چشم انداز جامعه جهانی، منظور از دموکراتیزه کردن قبل از هر چیز این است، آنچنانکه با بیان "میلو راو" به عنوان «رآلیسم گلوبال» نشان داده شد: دیدن این واقعیت، که برونفکنی ابدی در حال حاضر به آنچنان حدی رسیده، که فقط با خشونت آشکاراست که امکان می یابد باز هم از آن فراتر رفت - و فقط با کمک راه حل ایدِئولوژیکی یک« انساندوستی آزمند» قابل چشم پوشی است.